Katılımcı, “Mimarlık Pavyonu” Öğrenci Mimari Fikir Projesi Yarışması

Rabia Çakır'ın "Mimarlık Pavyonu” Öğrenci Mimari Fikir Projesi Yarışması" için tasarladığı proje önerisi.

Proje Raporu:

Giriş

Glitch, bir sistemin stereotipik mekanizmasından saparak atipik bir davranış sergilemesi olarak tasvir edilir. Mimari bağlamda ise, glitch, tasarım normlarının hata vermesi ve yeniden biçimlendirilmesi anlamına gelir. Bu proje, mimari tektoniğin tipik anlatısını bozan ve sürekli değişken pop-up bir mekânsal sistem öneren bir pavyon tasarımıdır.

Tasarım Konsepti ve Tektonik Yaklaşım

Proje, tipik strüktürel mantığı yeniden uyarlayarak, atipik bir tektonik konstrüksiyon oluşturur. Buradaki temel hipotez, dikey taşıyıcı elemanların sığ algısını yıkarak, taşıyıcı sistemin bir perde örgüsü üzerinden yeniden izah edilmesidir.

Strüktür ve Yüzey Kaymaları: Perde malzemesi, yalnızca sığ bir unsur olarak değil, aynı zamanda taşıyıcı ve hacim tasvir eden bir eleman olarak işlev görmektedir.

Kesintili ve Segmentli Tektonik: Perdenin segmentlere ayrılması, farklı perforasyon seviyeleri ve kaymalar aracılığıyla mekânsal izlenimdeki stabiliteyi bozarak sürekli dönüşüm sağlar.

Perde Materyali ve Strüktürel Canlı Organizasyon

Pavyon, elastik hafızaya sahip özel bir tekstil malzemesi kullanılarak üretilmiştir. Malzeme, katlanabilir ve gerilebilir özelliklere taşımakta olup, üç farklı fonksiyonu aynı anda yerine getirir:

1. Dikey Taşıyıcı: Perde, pavyonun strüktürel dengesini sağlayan bir elemandır. Hem perde kumaşı hem de çelik konstrüksiyon elemanlarıyla kombinasyon oluşturur.

2. Üst Örtü: Farklı perforasyon seviyeleriyle gölge ve ışık oyunları yaratır.

3. Zeminle Etkileşim: Zemin çelik strüktür elemanlarıyla bağlantılıdır. Burada bu elemanlar perde ile zemin arasında arayüz görevi görür.

Segmentasyon ve Parametrik Üretim

Tasarım, 30 segmentten oluşan parametrik bir örgü sistemine dayanır. Bu segmentasyon ihtiyaca göre çoğaltılır. Her bir segment, farklı sıklıklarda örülerek, geçirgenlik ve strüktürel stabilite üzerinde optimizasyon sağlayarak bir mekânsal ağ oluşturur.

Kayma ve Bozulmalar: Her segment, belirli bir düzende yerleştirilmiş olmasına rağmen, Duruma göre sıklık değeri değişir. Otogardaki varyant ile YYÜ kampüsündeki varyant arasında değişiklik söz konusudur. Kopuşlar ve kesintilerle kesintisiz bir sistem olmadığını vurgular. Bu kesinti matrixi bir sistem hatası olarak değil bir avantaj olarak değerlendirilir.

İki Farklı Konum: Diyalektik Etki

Bu atipik tektonik sistem, farklı bağlamlarda nasıl fonksiyon öngördüğünü sergilemek için iki farklı mekânda konumlandırılmıştır.

1. YYÜ Kampüsü

Kampüs içindeki sosyal etkileşim alanlarında konumlanan pavyon, mekânın devamı olarak öğrenciler için dinamik bir geçiş mekânı oluşturur.

2. Van Otogarı

Van Otogarı çevresinde konumlanan varyasyon, mimarlık eğitiminin yalnızca akademik bir pratik olmadığını, kentsel bağlamda da etkili bir araç olabileceğini gösterir.

Yolcuların pavyon içinden geçerek mimarlığın kamusal bir deneyim olarak var olabileceğini keşfetmelerine olanak tanır.

Bu diyalektik yerleştirme, aynı sistemin farklı bağlamlarda nasıl anlam kazandığını göstermeyi amaçlamaktadır.

Şeffaflık – Opaklık Geçişleri

Kullanıcının hareketine bağlı olarak, bazı bölümler tamamen şeffaflaşırken, bazı bölümler daha opak hale gelir.

Bu durum, mekânın sabit bir form yerine, sürekli değişen bir algısal matriks oluşturmasını sağlar. Bu da pop-up mekân tasarımlarıyla değişken ihtiyaç programı oluşturur

Sonuç: Mimari Düşünceyi Bozan ve Yeniden Şekillendiren Bir Model

Atipik Tektonik: Glitch Matrix, sabitlik fikrine meydan okuyan, mimari algıyı kesintiye uğratan ve tektoniği yeniden yorumlayan bir deney alanı olarak tasarlanmıştır.

Sonuç olarak, bu proje, mimari tektoniğin stabil ve kesin olmaktan çıkıp, parametrik üretim ve malzeme manipülasyonu aracılığıyla sürekli değişen ve dönüşen atipik bir yapıya evrilebileceğini gösteren deneysel bir öneridir.