1. Ödül, Tropical House: Healing Places through Music

1. Ödül, Tropical House: Healing Places through Music

Gazi Üniversitesi Mimarlık Fakültesi Mimarlık Bölümü mimari tasarım stüdyolarından AtölyeDüşleDüşün/A3 (StudioThinkImagine) öğrencisi Figen Bulak, “Tropical House: Healing Places through Music” Öğrenci Yarışması'nda birincilik ödülüne değer görüldü

Gazi Üniversitesi mimari tasarım atölyesi Atölye DüşleDüşün’ün “Seç&Yarış-12” teması kapsamında yapılan projede Prof. Dr. Pınar Dinç Kalaycı (koordinatör), Doç. Dr. Can Güngör, Öğr. Gör. Dr. Göksu Günay Öğüt, Öğr. Gör. Dr. Marina Temel Andıç, Öğr. Gör. Tarık Mermer ve Arş. Gör. Dr. Meltem Köse ile birlikte çalışılmıştır.

“ECHO”

Karayipler’de yer alan Montserrat Adası, volkanik coğrafyası ve güçlü müzik kültürüyle kendine özgü bir kimliğe sahiptir. Bir dönem dünyanın önemli müzik prodüksiyon merkezlerinden biri olan ve uluslararası sanatçıları ağırlayan AIR Studios, volkanik patlamaların ardından terk edilmiş ve zamanla doğanın içerisinde kaybolmuştur. ECHO, bu alanı yalnızca geçmişin bir kalıntısı olarak değil, yeniden üretim potansiyeli taşıyan bir kültürel peyzaj olarak ele alır. Projenin amacı; Montserrat’ın müzik hafızasını yeniden canlandırırken sanatçıların üretim yapabileceği, yerel toplulukla etkileşime girebileceği ve kültürel üretimin kuşaklar arasında aktarılabileceği yeni bir yaşam ve üretim ortamı oluşturmaktır.

ECHO’nun kavramsal omurgasını volkanik süreç ile müzikal üretim arasındaki ilişki oluşturur. Volkanik enerjinin yer altında birikerek yüzeye çıkması gibi, yaratıcı düşünce de bireysel bir geri çekilme sürecinin ardından üretime ve paylaşıma dönüşür. Bu doğrultuda proje, geri çekilme, üretim ve paylaşım olmak üzere üç aşamalı bir mekânsal döngü üzerine kurulmuştur. Araziye dağılan konaklama birimleri sanatçılara doğayla baş başa kalabilecekleri bir ortam sunarken, merkezdeki kayıt stüdyosu ve prova alanları yaratıcı üretimin çekirdeğini oluşturur. Müzik, dans ve enstrüman yapımına yönelik atölyeler bu süreci yerel kültürel aktarım ile ilişkilendirir. Performans alanları, müzik kafesi ve doğal amfitiyatro aracılığıyla bireysel üretim kamusal bir deneyime dönüşür. Böylece sesin yayılması ve geri dönerek yeniden biçimlenmesi gibi, proje de sürekli bir eko ve kültürel etkileşim döngüsü kurar.

Bu döngünün mimari karşılığı, farklı ölçeklerdeki yapıların birbirleriyle kurduğu ilişkide ortaya çıkar. Proje, tek bir ana yapı yerine; konaklama birimleri, müzik üretim mekânları, kültürel atölyeler ve kamusal alanların birbirine bağlandığı parçalı bir organizasyon olarak geliştirilmiştir. Konaklama birimleri daha sakin noktalarda konumlanırken, üretim alanları merkezdeki yaratıcı omurgayı oluşturur. Buradan kamusal alanlara ilerleyen kullanıcı, giderek daha kolektif bir deneyimin parçası olur.

Dolaşım, yalnızca yapılar arasında bağlantı değil; sessizlikten üretime, karşılaşmadan paylaşıma uzanan bir deneyimdir. Yapılar arazinin eğimine göre kimi zaman zeminden yükselir, kimi zaman topoğrafyaya yerleşir ve ortak açık alanlar etrafında bir araya gelir. Böylece mimari, bireysel üretime ve kolektif deneyime aynı sistem içerisinde olanak tanır.

ECHO, geçmişteki kayıt stüdyosunu yeniden canlandırmanın ötesinde, Montserrat’ın müzik kültürünün yeniden üretilebildiği bir kültürel altyapı oluşturmayı hedefler. Kayıt ve prova mekânları, atölyeler, performans alanları ve ortak kullanım alanları; sanatçıları, yerel halkı ve ziyaretçileri aynı üretim döngüsünde buluşturur. Yerel müzik ve el işçiliğinin aktarılabildiği atölyeler ile açık hava etkinlikleri, kültürel üretimin profesyonel sanatçılarla sınırlı kalmamasını sağlar. Zaman içerisinde yeni birimlerin ve kültürel programların eklenmesine izin veren esnek yapısıyla ECHO, kaybolmuş bir dönemin nostaljik yeniden üretimi yerine, Montserrat’ın müzikle kurduğu ilişkiyi geleceğe taşıyan yaşayan bir sistem önerir. Bir zamanlar sesin kaynağı olan bu alan, ECHO ile yeniden üretimin, karşılaşmanın ve paylaşımın mekânına dönüşür.

Etiketler

Bir yanıt yazın