Jüri Özel Ödülü, MDC’26 Öğrenci Mimari Tasarım ve Fikir Yarışması

Mehmet Ünal ve Hüseyin Ege Çetinkaya tarafından "MDC’26 Öğrenci Mimari Tasarım ve Fikir Yarışması" için tasarlanan proje, jüri özel ödülü kazandı.

Denizli, Pamukkale ilçesi Kınıklı bölgesinde konumlanan “Müşterek” projesi için analog evrenden sisteme entegre edilen kavramsal nüans noktaları ve stratejik veri bileşenleri, aşağıdaki teorik argümanlar üzerinden yapılandırılmıştır:

1. Problematizasyon ve Metalaşma Eleştirisi

Modern kent dokusunda barınma eylemi, temel fiziksel ve psikolojik ihtiyaçları karşılayan bir yuva kurma pratiğinden uzaklaşarak, piyasa koşulları tarafından dikte edilen bir metalaşma sürecine evrilmiştir. Bu dönüşüm, konutu salt bir ekonomik yatırım aracına indirgemiş; sokakların, meydanların ve kamusal alanların özgün karakterini yitirdiği biçimsel bir tekdüzeleşme periyodunu başlatmıştır. Çekirdek aile yapısına göre tasarlanan standart konut tipolojileri, bireyleri dikey bloklar içinde birbirinin kopyası senaryolara hapsetmekte; komşuluk ilişkileri ve kuşaklararası etkileşim gibi kolektif pratikleri aşındırmaktadır. “Emtia konut” üretime dayalı bu sistem, insan ölçeğinden kopuk, yabancılaşmış ve mimarinin sosyal sorumluluğunu reddeden bir kentsel doku yaratmaktadır.

2. Tipolojik Müdahale: Ortak Yaşam (Co-Housing) Modeli

Kentsel yabancılaşma ve konut krizine rasyonel bir yanıt olarak geliştirilen ortak yaşam modeli, bireyci tüketim kültüründen dayanışma temelli kolektif bir üretim kültürüne geçişi temsil eder. Model, mahremiyet ile paylaşımlı yaşam arasındaki dengeyi yeniden yapılandırmaktadır. Dinlenme ve uyuma gibi temel eylemler için özel alanlar korunurken; mutfak, ortak çalışma alanları ve sosyal odak noktaları gibi fonksiyonel hacimler ekonomik verimliliği artırmak ve topluluk hissini onarmak amacıyla paylaşıma açılmıştır. Konut, piyasa değeri olan bir parsel olmaktan çıkıp sürdürülebilir ve katılımcı bir yaşam aparatına dönüşür.

3. Kentsel Entegrasyon ve Morfolojik Kurgu

Mevcut kent dokusuyla sürekliliği sağlarken sokağın kimliğini korumak temel parametredir. Kat seviyeleri ve kütle gabarileri, çevre yapılarla hizalanmış; mekânsal geçişleri yumuşatmak amacıyla sağır cepheler ve kentsel boşluklar (urban voids) stratejik olarak kullanılmıştır. Parsel içerisindeki mevcut yetişkin ağaçlar korunarak merkeze konumlandırılmış, bu sayede hem sosyal bir odak hem de mikro-klimatik bir nefes alma alanı işlevi gören bir iç avlu formüle edilmiştir.

4. Tektonik Rasyonalite ve Modüler Sistem

Tasarım, mekânı en temel unsurlarıyla tanımlayan “minimum varoluş” (existenzminimum) konseptine dayanan 3x3x3 metrelik modüler bir tipoloji üzerinden geliştirilmiştir. Bu sistem, mimari netliği ve yapısal kısıtlamaları korurken mekânsal esnekliğe olanak tanır. Çelik strüktürel sistem kullanımı, hafif yapısal kurguyu ve açık iç mekânları mümkün kılarak projenin mimari ifadesini desteklemektedir. Avlu etrafında organize edilen bu kurgu; gün ışığı, mahremiyet ve kolektif kullanım arasında optimum bir denge kurmaktadır.