3. Ödül, 3DCON CREATE 2026

Nisa Tekeli ve Emirhan Güzel'in 3DCON CREATE 2026 için tasarladığı proje üçüncü ödülü kazandı.

Proje Raporu:

Kamusal mekân, yalnızca fiziksel sınırlarla tanımlanan bir boşluk değil; karşılaşmalar, etkileşimler ve gündelik yaşam pratikleriyle sürekli yeniden üretilen yaşayan bir organizmadır. Buna karşın kent mobilyaları çoğu zaman tek işleve odaklanan, değişime kapalı ve kullanımı önceden belirlenmiş nesneler olarak varlığını sürdürmektedir. Bu proje, söz konusu yaklaşımı sorgulayarak, mekânın zaman içinde farklı ihtiyaçlara uyum sağlayabilen ve kullanıcı katılımıyla dönüşebilen esnek bir sistem olarak yeniden ele alınmasını amaçlamaktadır.

Tasarım, tek bir formun tekrarından değil, farklı ilişkiler kurabilen modüllerin oluşturduğu mekânsal bir örüntüden beslenir. Bir araya geliş biçimleri değiştikçe yeni işlevler, yeni kullanım senaryoları ve farklı deneyimler ortaya çıkar. Aynı modüller; oturma, dinlenme, sosyalleşme, oyun, bekleme, bitkilendirme ve bisiklet parkı gibi çeşitli ihtiyaçlara cevap verebilir. Böylece tasarım, tek bir kullanım biçimi dayatmak yerine, farklı kullanıcı profillerine ve değişen koşullara uyum sağlayabilen açık uçlu bir sistem önerir.

Projenin temel yaklaşımı, dönüşümü yalnızca fiziksel bir değişim olarak değil, kamusal yaşamın sürekliliğini destekleyen bir tasarım stratejisi olarak ele alır. Modüler kurgu; mevsimsel değişimler, kullanıcı talepleri ve farklı mekânsal bağlamlar doğrultusunda yeniden düzenlenebilir, büyüyebilir, küçülebilir ve yeni işlevler üstlenebilir. Bu esneklik, tekil ve kısa ömürlü ürün anlayışı yerine, uzun ömürlü, uyarlanabilir ve sürdürülebilir bir sistem yaklaşımını benimser.

Projeye adını veren “Örüntü”, yalnızca modüllerin oluşturduğu geometrik düzeni değil; insanlar, mekân ve kullanım biçimleri arasında kurulan çok katmanlı ilişki ağını da ifade eder. Her yeni kurgu farklı bir deneyim üretirken, her müdahale mekânın yeniden tanımlanmasına katkı sağlar. Böylece tasarım, tamamlanmış bir nesne olmaktan çıkar; zamanla gelişen, çoğalan ve kullanıcılarıyla birlikte evrilen yaşayan bir yapıya dönüşür.

Bu yaklaşımla kent mobilyası, bağımsız bir obje olmaktan öte, kamusal yaşamı destekleyen esnek bir altyapı olarak yeniden tanımlanmaktadır. Adaptif yapısı, modüler organizasyonu ve katılımcı kullanım anlayışı sayesinde sistem; büyüyebilen, küçülebilen, dönüşebilen ve mekânın fiziksel koşulları ile kullanıcı ihtiyaçlarına göre farklı örüntüler oluşturabilen dinamik bir yapıya dönüşmektedir. Böylece proje, günümüz kentlerinin değişken dinamiklerine uyum sağlayan, sürdürülebilir, katılımcı ve geleceğe açık yeni bir kamusal mekân sistemi önermektedir.