Slovenya Ulusal Tiyatrosu Geçici Mekanı

Vidic Grohar Arhitekti tarafından Ljubljana'da tasarlanan proje, çağdaş performans gereksinimlerine yanıt verirken kültürel ve mimari sürdürülebilirliği hedefliyor.

Proje, şehir merkezindeki tarihi binanın yenilenmesi sürecinde, eski bir endüstri salonunun geçici ulusal tiyatro olarak yeniden işlevlendirilmesini; mevcut mimari unsurların korunmasını, çağdaş performans gereksinimlerinin karşılanmasını ve kültürel ile mimari sürdürülebilirliğin sağlanmasını kapsıyor.

Ulusal tiyatronun geçici mekânları, 1960’lardan kalma eski endüstriyel salonlardan oluşan bir kompleks içinde konumlanıyor. Önemli bir kamusal kültür programı, kentin atıl kalmış bir bölgesini canlandırarak, diğer Avrupa başkentlerinde de görüldüğü üzere şehir merkezinin işlevsel olarak “genişlemesine” katkı sağlıyor. Kent çeperinde yeni bir program odağı oluşturulması, projeyi aynı zamanda sosyal açıdan kapsayıcı kılıyor. Kısa sürede hayata geçirilen düşük bütçeli bir dizi müdahale, terk edilmiş bir endüstri yapısının yeni bir kamusal binaya dönüşmesini mümkün kılmış.

Projenin temel amacı, sınırlı bir bütçe ve 10 aylık bir süre içerisinde, sürdürülebilir mekânsal ve malzeme stratejileri aracılığıyla, tarihi endüstriyel yapılarda Slovenya’nın ana tiyatro programının tamamını barındırabilecek geçici alanlar oluşturmak ve düzenlemek olmuş. Yeni mimari yaklaşım, iş ve endüstri bölgesinin genel bağlamı içinde kendine özgü bir karakter üretiyor. Bu alandaki dönüşümün ilk tetikleyicisi 2017 yılında açılan küçük bir bar olmuş; bunu sırasıyla spor programı (2018), çağdaş çalışma alanları (2020) ve fuar ile eğlence programları (2022) izlemiş. Bu gelişmeler, alanı büyük ölçekli bir kültür kurumuna ev sahipliği yapabilecek potansiyel bir merkez hâline getirmiş.

Geçici drama kompleksi; 361 koltuklu büyük sahne, ona bitişik fuaye ve bilet gişesi, iç avluya açılan açık teraslı halka açık bir bar, 100 koltuklu küçük drama salonu, ilgili servis ve teknik mekânlar, iki prova salonu ve iç avluya açılan çalışanlara yönelik bir bar içeren bir pavyondan oluşuyor.

Tarihi yapıya yapılan geçici mimari müdahaleler, atık miktarını en aza indirmek amacıyla geri dönüştürülmüş ya da yeniden kullanılabilir malzemelerle gerçekleştirilmiş. Büyük sahnenin yapımında kullanılan büyük ölçekli çapraz lamine ahşap (CLT) paneller, termal ve akustik açıdan uygun nitelikleri sayesinde hızlı ve hassas bir biçimde uygulanmış. Bu elemanlar, işlev değişikliği sonrasında kolaylıkla sökülüp başka bir yapıda yeniden kullanılabilecek. Drama kompleksinin bu alandaki faaliyetleri sona erdiğinde kullanıma açılacak “kamusal altyapı” niteliğindeki bölümler ise, dayanıklı bir malzeme olan ham betonla inşa edilmiş.

Etiketler

Bir yanıt yazın