Mansiyon, Urban Co-Living Housing: Reimagining Housing as a Social Experience

Mansiyon, Urban Co-Living Housing: Reimagining Housing as a Social Experience

Gazi Üniversitesi Mimarlık Fakültesi Mimarlık Bölümü mimari tasarım stüdyolarından AtölyeDüşleDüşün/A3 (StudioThinkImagine) öğrencisi Beyzanur Özdemir, “Urban Co-Living Housing: Reimagining Housing as a Social Experience” Öğrenci Yarışması'nda mansiyon ödülüne değer görüldü.

Gazi Üniversitesi mimari tasarım atölyesi Atölye DüşleDüşün’ün “Seç&Yarış-12” teması kapsamında yapılan projede Prof. Dr. Pınar Dinç Kalaycı (koordinatör), Doç. Dr. Can Güngör, Öğr. Gör. Dr. Göksu Günay Öğüt, Öğr. Gör. Dr. Marina Temel Andıç, Öğr. Gör. Tarık Mermer ve Arş. Gör. Dr. Meltem Köse ile birlikte çalışıldı.

Proje Raporu:

“Colivia: In-Fill” / Urban Co-Living Housing

Shenzhen’in üretim bölgeleri, yüksek yoğunluklu göçmen işçi konutları ile ayrıcalıklı villa yerleşimleri arasındaki belirgin mekânsal karşıtlıkla karakterize edilir. Kentin hızlı endüstriyel büyümesi ve yoğun göç hareketleri, barınma ihtiyacını artırırken yaşam çevreleri arasındaki eşitsizliği de derinleştirmektedir. Bir tarafta, “el sıkışan binalar” (handshake buildings) olarak tanımlanan, birbirine son derece yakın konumlanmış yapılar; gün ışığı, doğal havalandırma ve açık alanlara erişimin kısıtlandığı yoğun yaşam koşulları üretir. Diğer tarafta ise villa yerleşimleri, geniş peyzaj alanları, kontrollü manzaralar ve düşük yoğunluklu mekânsal organizasyonlarıyla ayrıcalıklı bir yaşam çevresi sunar. Bu karşıtlık, yalnızca konut tipolojileri arasındaki bir farklılığı değil, aynı zamanda kentsel mekânın ve çevresel olanakların eşitsiz dağılımını da ortaya koyar.

Colivia: In-Fill, bu mekânsal eşitsizliği mevcut kentsel dokunun içinde yeni bir kolektif yaşam modeli geliştirerek yeniden ele alır. Proje, yüksek yoğunluğu yalnızca daha fazla konut birimi üretme meselesi olarak değerlendirmek yerine, yoğunluk, çevresel konfor ve sosyal etkileşim arasındaki ilişkiyi yeniden kurmayı amaçlar. Mevcut kentsel dokunun sınırlılıklarını bir tasarım girdisi olarak ele alan yaklaşım, konut birimleri arasındaki boşlukları, ortak dolaşım alanlarını ve açık mekânları yaşamın etkin parçalarına dönüştürür. Böylece proje, mevcut kentsel yapı içinde yeni bir sosyal ve mekânsal katman oluşturarak bireysel barınma ihtiyacı ile kolektif yaşam olanakları arasında bir denge kurmayı hedefler.

Projenin mekânsal organizasyonu, modüler konut birimleri ile ortak kullanımı destekleyen iki temel sosyal çekirdek etrafında şekillenir. Ortak mutfaklar, çalışma alanları ve kolektif etkinlik mekânlarını içeren bu çekirdekler, farklı gündelik faaliyetleri bir araya getirerek kullanıcıların karşılaşabileceği ve birlikte zaman geçirebileceği alanlar oluşturur. Bununla birlikte kolektif işlevler, belirli bir ortak alanla sınırlandırılmaz; yerleşimin bütününe yayılan bir mekânsal sistemin parçası olarak ele alınır. Konut birimlerinin birbirleriyle kurduğu ilişkiler, ortak mekânların konumu ve dolaşım sisteminin sürekliliği, sosyal etkileşimin gündelik yaşamın doğal bir bileşeni hâline gelmesini destekler.
Projenin kütle yerleşimi ve boşluk organizasyonu, yoğun yapılaşmanın neden olduğu çevresel kısıtlamalara yanıt verecek şekilde tasarlanır. Parçalı kütle düzeni, açık dolaşım sistemi ve özenle konumlandırılmış boşluklar aracılığıyla konutlara doğal ışık ulaşması ve birimler arasında hava akışının desteklenmesi hedeflenir. Böylece boşluklar, yalnızca yapılaşma arasında kalan alanlar olmaktan çıkarak hem çevresel performansı hem de sosyal etkileşimi destekleyen aktif mekânsal bileşenlere dönüşür.

Colivia: In-Fill, yoğunluğu bir kısıt olmaktan çıkarıp yeniden ele alınabilecek bir tasarım girdisi olarak değerlendirir. Çevresel konforu, mekânsal geçirgenliği ve kolektif yaşamı aynı mimari sistem içinde bütünleştiren proje, ortak alanın ayrı bir işlev olarak değil, gündelik yaşamın ayrılmaz bir parçası olarak ele alındığı alternatif bir yüksek yoğunluklu konut modeli önerir.

Etiketler

Bir yanıt yazın