Landskronhof

Landskronhof

İsviçreliler’in Dichtelust ve Dichtestress arasında bölündüğü bir zamanda HHF Architects, Basel'in kentsel bloklarının kalbindeki unutulmuş alanları güçlendirmeyi öneriyor.

HHF Architects, güvenlik duvarları ve park alanlarıyla atıl bir avluyu 15 daireye ve çevresindeki yemyeşil bahçelere dönüştürdü. Proje, mevcut üç parselin atıl metrekarelerini birleştirerek, görünüşte kullanılamaz kentsel alanları geri kazanarak yoğunlaştırma potansiyellerini gözler önüne seriyor. Bu 9 yıllık proje, aynı masa etrafında bir araya gelindiğinde Basel şehir merkezini yoğunlaştırmanın mümkün olduğunu gösteriyor. Mal sahipleri, sakinler, komşular ve mimarlar, bloğun kalbini yaşanabilir hale getirmek için 3 parselin sınırlarını değiştirdi. Bu noktadan sonra, alanın zorlukları projenin özgünlüklerine dönüştü: arsanın geometrisi, çevre duvarlara yakınlık, komşularla ilişki, eğim, projenin hem sorunu hem de çözümü olan unsurlardan bazıları.

Bol güneş ışığı, mahremiyet ve dış mekanlar için çapraz şekilli bir yapı ile genişleme ve geri çekilmelere sahip bina hacimleri çözüm olmuş. Bu aynı zamanda farklı samimiyet anları sunan bir dizi özel ve yarı kamusal avlu yaratırken arazinin iki topografik seviyesini de birbirine bağlıyor.

Bu özel topoğrafyanın bazı erişimler üzerinde de etkisi bulunuyor. Davidsbodenstrasse’deki alt zemin kat yarı yeraltı otoparkına erişim sağlarken Landskronstrasse’deki üst zemin kat yayaların mevcut bir sundurmadan siteye girmesine olanak tanıyor.

Beyaz boyalı ladin cephe, merkezi bir çekirdeği ve kendi yeraltı otoparkını çevrelerken, çekirdeğin etrafında radyal olarak düzenlenmiş 15 benzersiz daireye izin veriyor. 2,5 ile 5,5 odaya kadar uzanan ve yaşam alanları 52 ile 151 metrekare arasında değişen  çeşitli tipolojik çözümler mimarileşiyor.

Sadece zemin katta değil, herkes için bahçe ve yeşil alanlara büyük önem verilmiş. Dairelerin terasları yaklaşık 40 metrekareye varan bahçe olanakları sunarak şehir avlusuna normalde müstakil evlerle bağlantılı benzersiz nitelikler kazandırıyor. Komşu garajların güvenlik duvarlarına tırmanan bitkiler ve sarmaşıklar aracılığıyla yapıya ve çevresine yeşillik uygulanarak doğa daha da içeri davet ediliyor ve dikey balkon çubukları, açıkta kalan binanın etrafında bulutsu bir katman oluştururken cepheyi de ön plana çıkarıyor. Balkonun kendisi bireysel sahipler tarafından zaman içinde geliştirilecek tanımlanmamış esnek alanlar, özel ve kamusal arasındaki bu tampon bölgenin altını çiziyor.

Etiketler

Bir cevap yazın