2025 Mies Ödülü’ne Aday Gösterilen Projeler Açıklandı

European Commission ve Fundació Mies van der Rohe tarafından düzenlenen Mies van der Rohe Ödülü’nün 2025 edisyonu için aday gösterilen projeler ve jüri üyeleri açıklandı.

Mies van der Rohe Ödülü’nün 19. edisyonunda, Avrupa Birliği çatısı altındaki Creative Europe Programme desteğiyle, 40 ülke ve 143 bölgeden toplam 410 proje bir araya geliyor. Bu çeşitlilik, yaratıcılık ve zenginlik, Avrupa’nın mimari sahnesinin çok yönlü yapısını yansıtıyor. Aday gösterilen projeler, ulusal mimarlık birlikleri, bağımsız uzmanlar ve danışma komitesi tarafından önerilen, Mayıs 2023 ile Nisan 2025 arasında tamamlanmış önemli yapıları kapsıyor.

Jüri üyeleri liste içerisinden, 40 projelik kısa listeyi belirleyecek ve liste, 2026 Ocak ayında açıklanacak. Ardından, Şubat ayında 7 finalist duyurulacak. 2026 baharında jüri üyeleri finalist yapıların bulunduğu yerleri ziyaret ederek mimarlar, işverenler, kullanıcılar ve yerel topluluklarla doğrudan etkileşimde bulunacak.

Architecture ve Emerging Architecture kategorilerindeki kazananlar ise 2026 Avrupa Kültür Başkentlerinden biri olan Oulu’da, Nisan 2026’da açıklanacak.

410 Aday Proje

Projelerin %23’ü, konut meselesiyle ilgileniyor. Kültürel programlara ilişkin projeler %13’lük bir oranla yer alırken, eğitim yapıları oldukça yakın bir oranla projelerin %12’sini kapsıyor.

Toplam 410 projenin %44’ü mevcut yapıların dönüşümünü, %56’sı ise yeni yapıları temsil ediyor. Projelerin %12’si ülkeler arası işbirliğiyle ortaya konmuş yapılardan oluşuyor; ayrıca katılımcı mimarlık ofislerinin %33’ü 10 yıl veya daha az süredir faaliyet gösteriyor.

Ülkelere göre dağılım ise şu şekilde:

Aday Projelerden Örnekler

Lumen Learning Center – Paris Saclay University (Beaudouin Architectes, MGM Morales de Giles arquitectos) – Fransa

Fotoğraf: Fernando Guerra

Footbridge for Pedestrians and Cyclists in Irča Vas (Jereb in Budja arhitekti, Ponting d.o.o.) – Slovenya

Fotoğraf: Blaž Budja

The Opera Park (Cobe) – Danimarka

Fotoğraf: COBE

Reconstruction of Kaunas Town Hall and Kaunas City Museum (Processoffice) – Litvanya

Fotoğraf: Norbert Tukaj

Into the Light – Church of Christ in Neumarkt in the Upper Palatinate (Brückner & Brückner Architekten) – Almanya

Fotoğraf: Constantin Meyer

Centre for Health (Dorte Mandrup A/S) – Danimarka

Fotoğraf: Adam Mørk

Our Lady of Sorrows Chapel (RCNKSK) – Çekya

Fotoğraf: Ondřej Bouška

MAPS – Mobile «Agora» for Participatory Spaces (Urban Gorillas) – Kıbrıs

Fotoğraf: Urban Gorillas

Kunstsilo (Mestres Wåge, Mendoza Partida, BAX studio) – Norveç

Fotoğraf: Alan Williams

Architecture of Fleeting Memory – 2nd Phase Restoration of «Kato Vrysi» (Sevina Floridou Architect) – Kıbrıs

Fotoğraf: Artemis Evlogimenou

Warsaw Uprising Mound (TopoScape, Archigrest) – Polonya

Fotoğraf: Michał Szlaga

Stabilisation of Anthropogenic Urban Cave System (Aguado + Vellés + Aperte | Jose Antonio Aguado Benito, Javier Vellés Montoya y Juan Alonso Aperte) – İspanya

Fotoğraf: Javier Longobardo

Memorial to Ukrainian Intelligence Officers (Nazar Bilyk, Guess Line Architects) – Ukrayna

Fotoğraf: Dmytro Kolos

Jüri Üyeleri

2026 yılı jürisi, mimarlık dünyasının uluslararası ölçekte tanınan mimar ve uzmanlarından oluşuyor. Jüri başkanlığını ise mimar Smiljan Radić üstleniyor.

Carl Bäckstrand (İsveç) – White Arkitekter’in CEO Yardımcısı; sürdürülebilir tasarım ve dirençli kentler konusunda öncü bir isim.

Chris Briffa (Malta) – Chris Briffa Architects’in kurucusu; Malta’nın tarihi dokusuna duyarlı çağdaş müdahaleleriyle tanınıyor.

Zaiga Gaile (Letonya) – Mimar ve koruma uzmanı; Riga’nın ahşap ve endüstriyel mirasını yeniden canlandıran çalışmalarıyla öne çıkıyor.

Tina Gregorič (Slovenya) – Dekleva Gregorič Architects’in kurucu ortağı; bağlama duyarlı ve araştırma temelli tasarım yaklaşımıyla tanınıyor.

Nikolaus Hirsch (Almanya/Belçika) – Mimar, küratör ve eğitimci; Brüksel’deki CIVA’nın Sanat Direktörü ve e-flux architecture’ın kurucu ortaklarından.

Rosa Rull (İspanya) – BAILORULL + ADD Arquitectura’nın kurucu ortağı; araştırma temelli pratiğiyle mimarlığı sürekli bir kentsel süreç olarak ele alıyor.