Özyeğin Üniversitesi Mimarlık ve Tasarım Fakültesi Mimarlık Bölümü tarafından düzenlenen "Mimari Tasarım Araştırmaları Ulusal Sempozyumu-V" 26-28 Nisan 2027 tarihleri arasında gerçekleşecek. Son özet teslim tarihi ise 30 Ekim 2026 .

Mimarlık ile teknoloji arasındaki ilişki, geçmişten bugüne yalnızca teknik yeniliklerin değil, kavramsal kırılmaların da alanı olmuştur. Bu ilişki, kimi zaman kavramların yer değiştirdiği, kimi zaman parçalandığı, silindiği ya da beklenmedik biçimlerde evrildiği eşikler üretmiştir. Bu eşiklerde mimarlığın rolleri, yöntemleri, aktörleri ve davranış biçimleri yeniden tanımlanmıştır.
Bugün yapay zekâ ile yine/yeni bir eşikte miyiz? Yapay zekâ, yalnızca mimari tasarımın araçlarını mı dönüştürüyor, yoksa tasarımın ontolojik temellerini sorgulatan bir paradigma kayması mı yaratıyor?
Bu soru, yalnızca yapay zekânın tasarım pratiğine eklemlenmesiyle sınırlı değildir. Yapay zekâ, dijitalleşme, büyük veri, algoritmik karar süreçleri, otomasyon, platform ekonomileri, iklim krizi, afetler, göç, kaynak kıtlığı, ekolojik yıkım, toplumsal eşitsizlikler ve çoklu krizler çağında mimarlığın nasıl konumlanacağına dair daha geniş bir tartışmanın parçasıdır. Mimarlık bugün yalnızca yeni üretim araçlarıyla değil, aynı zamanda gezegen ölçeğinde derinleşen kırılganlıklarla da karşı karşıyadır. Bu bağlamda yapay zekâ, mimarlık için yalnızca teknik bir imkân değil; bilginin, yaratıcılığın, sorumluluğun, temsilin ve karar verme süreçlerinin yeniden sorgulandığı kritik bir eşik olarak da değerlendirilebilir.
MİTA V, mimari tasarım ve araştırma pratiğinin yapay zekâ ile kurduğu ilişkiyi öznellik ve özgünlük ötesine taşıyarak dijital çağın çok katmanlı dönüşümleri içinde ele almayı hedefliyor ve araştırmacıları, mimari tasarım araştırmalarında bilginin dönüşümünü, yapay zekâ, yaratıcılık, özgünlük, algı, biliş, eğitim, etik, güvenlik, teknoloji, anomali, halüsinasyon, entegrasyon ve insan-AI iş birliği ekseninde tartışmaya davet ediyor.
“Tasarım bilgisi nasıl üretiliyor, temsil ediliyor, aktarılıyor ve değerlendiriliyor?
İnsan-AI iş birliği yaratıcılığı, özgünlüğü, eğitimi, pratiği ve etik sorumlulukları nasıl dönüştürüyor?
Hayal ile halüsinasyon, veri ile sezgi, özgünlük ile tekrar, araç ile ortak arasındaki sınırlar nasıl yeniden çiziliyor?
Yapay zekâ destekli tasarım süreçleri, iklim krizi, ekolojik kırılganlıklar, afetler, göç, eşitsizlikler ve kaynak sorunları
gibi çoklu krizler karşısında nasıl bir mimari düşünme alanı açabilir?
Yapay zekâ mimari tasarım araştırmaları için yalnızca yeni bir araç mı, yoksa yeni bir düşünme biçiminin başlangıcı mı?”
| Özgünlük | Yapay zekâ ile üretilen tasarım fikirleri, imgeler, metinler ve modeller mimarlık alanında yaratıcılık ve özgünlük kavramlarını yeniden tartışmaya zorunlu kılmaktadır. Tasarım sürecinde özgünlüğün yalnızca nihai ürüne mi, tasarımcının niyetine mi, kullanılan yönteme mi, yoksa insan ve yapay zekâ arasındaki ortak üretim sürecine mi atfedileceği belirsizleşmektedir. Bu belirsizlik, mimari tasarım araştırmalarında yaratıcılığın artık tekil bir özneye bağlı, kapalı bir süreç olarak değil, insan, araç, veri, algoritma, bağlam ve yorum arasında kurulan ilişkisel bir üretim alanı olarak düşünülmesini gerekli kılar.
| Halüsinasyon | Yapay zekâ sistemlerinin ürettiği anomaliler, sapmalar, beklenmedik sonuçlar ve halüsinasyonlar da bu tartışmanın önemli bir parçasıdır. Bu çıktılar yalnızca hata, eksiklik ya da güvenilmezlik göstergesi olarak değil, aynı zamanda mimari tasarım araştırmaları için yeni keşif, spekülasyon ve eleştirel üretim imkânları olarak da değerlendirilebilir. Hayal ile halüsinasyon, veri ile kurgu, olasılık ile gerçeklik arasındaki sınırların bulanıklaştığı bu ortam, mimari temsilin ve tasarım tahayyülünün nasıl dönüştüğünü sorgulamayı gerektirir.
| Pedagoji | Bu dönüşümün en görünür alanlarından biri mimarlık eğitimidir. Yapay zekâ, stüdyo kültürünü, eleştiri süreçlerini, öğrenci-öğretici ilişkisini, tasarım öğrenmesini ve değerlendirme biçimlerini dönüştürme potansiyeline sahiptir. İnsan-AI iş birliğinin pedagojik boyutları, yalnızca araç kullanım becerileriyle sınırlı değildir; aynı zamanda eleştirel düşünme, tasarım etiği, üretim sürecinin şeffaflığı ve öğrencinin tasarım sürecindeki özne konumu açısından da ele alınmalıdır.
| Otonomi | Yapay zekânın tasarım süreçlerine entegrasyonu, mimarlıkta yeni iş birliği modellerini, yeni roller ve sorumlulukları gündeme getirmektedir. Yapay zekâ kimi zaman bir araç, kimi zaman bir üretim ortağı, kimi zaman bir eleştirmen, kimi zaman da bir karar destek sistemi olarak konumlanmaktadır. Bu çoklu konumlanma, mimari tasarımda kontrol ve özerklik kavramlarını yeniden düşünmeyi gerektirir. İnsan ve yapay zekâ arasındaki iş birliğinin kültürel ve pedagojik boyutları, mimarlık alanında farklı disiplinlerin katkısıyla ele alınmalıdır.
| Etik | Yapay zekâ destekli süreçlerin etik, güvenlik ve sorumluluk boyutları da göz ardı edilemez. Veri güvenliği, telif hakları, önyargı, şeffaflık, hesap verebilirlik, akademik dürüstlük ve mesleki sorumluluk gibi konular mimari tasarım araştırmalarının temel gündemlerinden biri hâline gelmektedir. Yapay zekânın kullandığı veri setlerinin niteliği, üretilen bilginin güvenilirliği, tasarım çıktılarının sahipliği ve karar süreçlerinin açıklanabilirliği, mimarlık alanında hem araştırma hem eğitim hem de mesleki pratik açısından kritik soruları gündeme getirmektedir.
| Ekoloji | Yapay zekâ çağında mimari tasarım araştırmalarını tartışmak, aynı zamanda dijital teknolojilerin ekolojik etkilerini de gündeme getirmeyi gerektirir. Yapay zekâ sistemleri, veri merkezleri, hesaplama altyapıları ve dijital üretim süreçleri önemli enerji tüketimleri ve çevresel maliyetler doğurmaktadır. Bu nedenle yapay zekânın mimarlıkta kullanımı yalnızca üretkenlik, hız ve temsil kapasitesi üzerinden değil, aynı zamanda ekolojik sorumluluk, kaynak kullanımı, iklim krizi ve sınırlar bağlamında da değerlendirilmelidir. Mimarlık araştırmaları açısından temel soru, yapay zekânın ekolojik krizleri görünür kılan, analiz eden ve dönüştürücü tasarım senaryoları üreten bir araç olup olamayacağı kadar hangi ekolojik maliyetleri ürettiğidir.
| Çoklu Krizler | Mimarlık bugün iklim krizi, afetler, göç, barınma sorunu, toplumsal eşitsizlikler, ekonomik kırılganlıklar, kültürel kopuşlar ve teknolojik dönüşümlerle iç içe geçen çoklu krizler çağında konumlanmaktadır. Yapay zekâ destekli tasarım araştırmaları, bu krizleri yalnızca veriyle çözülebilecek teknik problemler olarak değil, mekânsal, toplumsal, ekolojik ve politik boyutları olan karmaşık meseleler olarak ele almak durumundadır. Bu nedenle MİTA V, yapay zekâ tartışmasını mimarlığın daha geniş sorumluluk alanlarıyla birlikte düşünmeye davet eder: daha adil, dirençli, kapsayıcı, ekolojik ve eleştirel mekânsal gelecekler nasıl tahayyül edilebilir?
Bu bağlamda sempozyum, mimari tasarım araştırmalarında bilginin nasıl üretildiğini, kullanıldığını, değerlendirildiğini ve gelecekte hangi yönlerde dönüşebileceğini çok boyutlu bir çerçevede tartışmaya açarak, bu eksenlere odaklanan tüm kavramsal, kuramsal ve uygulamalı çalışmaları katkı sunmaya davet etmektedir.
● Aslı Ağırbaş (Özyeğin Üniversitesi)
● Aslıhan Ünlü (Özyeğin Üniversitesi)
● Begüm Diker (Özyeğin Üniversitesi)
● Burcu Kısmet Conk (Özyeğin Üniversitesi)
● Burçin Mızrak Bilen (Özyeğin Üniversitesi)
● Can Müezzinoğlu (Özyeğin Üniversitesi)
● Cansu Günaydın Donduran (Özyeğin Üniversitesi)
● Derya Yorgancıoğlu (Özyeğin Üniversitesi)
● Gizem Efendioğlu (Özyeğin Üniversitesi)
● Gül Çanakçıoğlu (Özyeğin Üniversitesi)
● Gülbin Lekesiz (Özyeğin Üniversitesi)
● Güliz Özorhon (Özyeğin Üniversitesi)
● Hülya Turgut (Özyeğin Üniversitesi)
● İlker Fatih Özorhon (Özyeğin Üniversitesi)
● Mehmet Emin Bayraktar (Özyeğin Üniversitesi)
● Ahsen Özsoy (Işık Üniversitesi)
● Aslı Ağırbaş (Özyeğin Üniversitesi)
● Aslıhan Ünlü (Özyeğin Üniversitesi)
● Arzu Çahantimur (Bursa Uludağ Üniversitesi)
● Ayşe Özbil Torun (Northumbria University)
● Ayşen Ciravoğlu Demirdizen (Yıldız Teknik Üniversitesi)
● Ayşen Çelen Öztürk (Eskişehir Osmangazi Üniversitesi)
● Belkıs Uluoğlu (Yeditepe Üniversitesi)
● Benay Gürsoy Toykoç (Pennsylvania State University)
● Birgül Çolakoğlu (İstanbul Teknik Üniversitesi)
● Burak Pak (Deakin University)
● Cana Bilsel (Orta Doğu Teknik Üniversitesi)
● Cansu Günaydın Donduran (Özyeğin Üniversitesi)
● Çiğdem Polatoğlu (Yıldız Teknik Üniversitesi)
● Demet Mutman Uluengin (Özyeğin Üniversitesi)
● Derya Yorgancıoğlu (Özyeğin Üniversitesi)
● Fethiye Emel Ardaman (Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi)
● Gül Çanakçıoğlu (Özyeğin Üniversitesi)
● Güliz Özorhon (Özyeğin Üniversitesi)
● Hossein Sadri (Coventry University)
● Hülya Turgut (Özyeğin Üniversitesi)
● İlker Fatih Özorhon (Özyeğin Üniversitesi)
● Mine Özkar Kabakçıoğlu (İstanbul Teknik Üniversitesi)
● Murat Şahin (Özyeğin Üniversitesi)
● Neslihan Dostoğlu (İstanbul Kültür Üniversitesi)
● Senem Zeybekoğlu Sadri (Birmingham City University)
● Sevil Yazıcı (İstanbul Teknik Üniversitesi)
● Serhat Ulubay (Yıldız Teknik Üniversitesi)
Duyuru: 20 Temmuz 2026
Özet teslim tarihi: 30 Ekim 2026
Özetlerin değerlendirilmek üzere hakemlere gönderilmesi: 6 Kasım 2026
Hakemlerin değerlendirmelerini teslim etmesi: 27 Kasım 2026
Özet değerlendirmelerinin yazarlara iletilmesi: 18 Aralık 2026
Tam metin teslimi: 5 Mart 2027
Sempozyum programının ilan edilmesi: 12 Nisan 2027
Bildiri kitabı: E-book 19 Nisan 2027
Sempozyum: 26-28 Nisan 2027
Sempozyum, mimarlık ve tasarım alanındaki akademisyenlerin, araştırmacıların ve lisansüstü öğrencilerin katılımına açıktır. Bildiriler çok yazarlı olabilir ve özgün, daha önce yayımlanmamış çalışmalar olmalıdır. Bildiriler, çağrıda belirtilen yedi tematik eksenden en az biriyle ilişkili olmalıdır.
Bildiri özetleri, sempozyum web sitesinde yer alan Bildiri Özeti Formatı’na uygun olarak hazırlanmalıdır. Özetler, 30 Ekim 2026 tarihine kadar aşağıdaki çevrimiçi form aracılığıyla gönderilmelidir: https://forms.gle/KhVdEEf4g6A5BnDn7
Sunulan tüm bildiriler Sempozyum E-Kitabı’nda yayımlanacaktır. Bilim Kurulu tarafından seçilen bildiriler ise dergi formatına uygun olarak geliştirilerek Journal of Design Studio’da yayımlanacaktır.
Tüm özetler, çift-kör hakemlik sürecinde Bilim Kurulu tarafından değerlendirilecektir. Hakemlere gönderim 6 Kasım 2026, hakem dönüşleri 27 Kasım 2026, sonuçların yazarlara iletilmesi 18 Aralık 2026 tarihinde gerçekleşecektir.
Yapay zekâ araçları sorumlu ve şeffaf biçimde kullanılmalı, insan katkısının yerine geçmemelidir. Kullanılan araç ve sürüm açıkça belirtilmelidir.
Davetli Konuşmacı: Prof. Dr. Oya Atalay Franck, BSA/SIA Dean, ZHAW School of Architecture, Design and Civil Engineering
Atölyeler: İlan edilecektir.
Paneller: İlan edilecektir.