Gijs Van Vaerenbergh tarafından Güney İtalya'daki Policoro'daki antik Herakleia şehrinde tasarlanan Inverse Ruin isimli enstalasyon Dionysos tapınağını yeniden canlandırıyor.

Fotoğraflar: Roberto Conte
Herakleia şehri, MÖ 434 yılında Taras ve Thurii’den gelen koloniciler tarafından kuruldu. Kısa sürede, yakındaki Siris kasabasından daha zengin ve daha ünlü hale geldi.

Roma İmparatorluğu döneminde tüm bölge boşaltıldı ve Herakleia, küçük bir tepede küçük bir köye dönüşerek prestijini kaybetti.

Dionysos Tapınağı, Herakleia şehrinin akropolünün bir parçasıydı. Tapınağın günümüze yalnızca temelleri ve sunağıyla birlikte bitişik agora ulaşmış durumda.

Gijs Van Vaerenbergh tarafından tasarlanan Inverse Ruin isimli enstalasyon, tapınağın heykelsi bir hacim olarak yorumlanmasını sağlıyor.

“Tipik olarak, bozulma ve yıkım yukarıdan aşağıya doğru gerçekleşir. Doğa koşullarına maruz kalması nedeniyle ilk önce çatı kaplaması kaybolur, ardından çatı strüktürü… Kaideler, döşemeler ve temeller en uzun süre ayakta kalma eğilimindedir.”

Bu kalıcı enstalasyonda, yıkım süreci teatral bir şekilde tersine çevrilmiş. Çatı, üst duvar bölümleri ve sütunların bazı kısımları sergileniyor.

Ziyaretçiler, çelik bir ızgara yapısı içinde asılı duran tapınağın yapay bir kalıntısının altında yürüyebilirken zemindeki orijinal kalıntılara erişebiliyor.

Enstalasyon, ziyaretçileri kalıntıların yapay doğasını fark etmeye teşvik ediyor. Bazı kalıntı imgelerine atfedilen romantik nitelikler enstalasyonda eleştirel bir bakış açısıyla inceleniyor.

Beklentileri kelimenin tam anlamıyla altüst ederek, Dionysos tapınağına ve genel olarak kalıntı kavramına yepyeni bir bakış açısı sunuyor.
