İmparatorluk Hamamı’nın İçinde Konser Salonu

Petr Hájek ARCHITEKTI, Karlovy Vary'de yer alan İmparatorluk Hamamı'nın içine çok işlevli bir gösteri salonu tasarladı.

Fotoğraflar: Benedikt Markel, Pavel Nasadil, Petr Polák

19. yüzyılın ikinci yarısında, birçok çığır açan buluş gerçekleşti:

Thomas Alva Edison, ampulü icat etti, Nikola Tesla, endüksiyon motorunu geliştirdi, Alexander Bell, telefonu icat etti, Carl Benz ve Gottlieb Daimler, ilk içten yanmalı motorlu otomobili tanıttı, Henri Giffard, yönlendirilebilir bir hava gemisi tasarladı. Aynı dönemde, Jules Verne, Dünyadan Aya adlı romanını yazarken, Claude Monet de ikonik eseri “İzlenim, Gün Doğumu”nu resmetti…

Bu teknolojik ilerleme ve çelikten karmaşık mekanik makineler inşa edebilme yeteneği, İmparatorluk Hamamı’nın tasarımına da yansımış. Mimarlar Ferdinand Fellner ve Hermann Helmer, turba*nın işlenmesi ve dağıtılması için yapıya benzersiz bir mekanizma entegre etmiş. Turba, bir işleme tesisinden konveyör ve asansör aracılığıyla çok katlı banyo alanlarına taşınmış. Bu verimli sistem, günlük 2.000 konuğun 100 banyoyu kullanmasını mümkün kılmış ve başlangıç bütçesinin iki katına çıkmasına rağmen yatırımın hızla geri dönmesini sağlamış.

20. yüzyıldan 21. yüzyıla geçerken bina yalnızca ara sıra kültürel etkinlikler için kullanılmaya başlanmış ve yavaşça harabe hale gelmiş. Bu durum, maliyetli bir yeniden yapılandırmayı haklı çıkaracak anlamlı bir amaç arayışını doğurmuş. Nihayetinde yatırımcı, İmparatorluk Hamamı’nı bir kültürel kuruma dönüştürmeye karar vermiş. Yeni tasarımın merkezinde konser ve çok amaçlı bir salona yer verilmiş. Bu salon, binanın çekirdeğinde bulunan ve önceden tamamen işlevsel bir makine odası olarak görev yapan avluda konumlandırılmış.

Tarihi “turba makinesi” mimarlık ofisine bir ilham kaynağı olmuş. SPA operasyonlarının restorasyonu planlanmadığı ve orijinal yapının yalnızca birkaç dökme demir sütunu korunduğu için, yapıda yeni bir “makine” tanıtma fırsatı doğmuş.

Salonun tasarımı, her etkinliğin özel ihtiyaçlarına göre mekânsal ve akustik parametreleri adapte edebilen bir “dönüştürücü” olarak işlev görüyor. Bu salon, çeşitli fonksiyonlar sunan bir “İsviçre çakısı’na” benzetilebilir.

Salon, yankı süresini, ses enerjisinin yönünü ve yoğunluğunu ayarlayan unsurlar ile donatılmış. Orkestra alanı, sesin izleyicilere doğru yansımasını sağlayan ayarlanabilir bir ekrana sahip. Sahnenin üzerindeki döner üçgen paneller; sesi yansıtabilir, emebilir, dağıtabilir veya yönlendirebilir olarak tasarlanmış. Orkestra zeminindeki çelik iskelet üzerine yerleştirilen ahşap paneller, müzisyenlerin enstrümanlarıyla uyum içinde çalışan bir rezonatör olarak görev yapıyor.

Salon, konserler, tiyatro gösterileri, dans organizasyonları, konferans, film gösterimleri ve müzik gibi etkinliklere uygun teknoloji ile donatılmış. Ağır karartma perdesi, mekanın tamamen kararmasını ve akustik olarak yalıtılmasını sağlamış. Tüm sahne ve akustik teknolojiler, salonun yapısına entegre edilmiş, ayrıca havalandırma ve yangın güvenliği sistemleri, ana merdiven çatısının üzerindeki bir bloğa yerleştirilmiş.

*Kuzey avrupa ülkelerine has bir yakıt türü.