Sara Weill-Raynal Huzurevi

Sara Weill-Raynal Huzurevi

Bazı huzurevlerindeki yaşam koşullarının ortaya çıkması, yaşlı bakımını tartışılan bir konu haline getirdi. Bu sorunlu bağlamda, Sara Weill-Raynal Tesisi'nin Avenier Cornejo tarafından yenilenmesi, hem sakinlerin hem de bakım personelinin yaşamlarını iyileştiren mekansal öneriler sunuyor.

Yenilenme amacı Paris’teki bakım tesislerinin kalitesini iyileştirmek olan Centre d’Action Sociale de la Ville de Paris (CASVP) tarafından yürütülen bu inşaat kurumun yeniden yapılandırma girişimlerinden biri. Projenin temel amacı, yoğun ve oldukça kısıtlı bir alanda programatik bir tutarlılık ve kentsel okunabilirlik duygusu oluşturmak.

İç mekan, projenin kalbine insan ölçeğinin yerleştirilmesiyle yeni programın gerekliliklerine yönelik tekrar ele alınmış. Bir aile evinde olduğu gibi, yemek odaları buluşma ve kaynaşma yerleri olarak projede kendini gösteriyor. Merkezi ve yatay sirkülasyon alanlarına açık, samimi ve aydınlık olan bu mekanlar, sakinleri grup etkinlikleri için kullanmaya teşvik ediyor. Sakinlere ve bakıcılara ihtiyaç duydukları tüm konforu sağlayan ergonomik tasarımlı odalar ve tesisler ile tüm ihtiyaçları olan refah, tasarımdaki en hassas nokta olmuş.

Proje, işlevsel gereksinimleri dikkatle düşünülmüş yanıtlar sağlamanın yanı sıra, gelecekteki sakinlerine güven dolu mekanlar sunuyor. Odalar, ince detaylara sahip tam teşekküllü yaşam alanları olarak tasarlanmış: ahşap paneller, parlak zemin kaplamaları, çekici renk şemaları… Tasarımdaki her çaba sakin, iyi uyarlanmış ve uyum sağlaması kolay bir ortam yaratmak üzerine kurulu.

Güneşliklerle donatılmış cömert orantılara sahip pencereler, doğal ışık getiriyor ve sakinlerin mahremiyetini korurken şehirle bağlantıyı sürdürüyor. Kentsel çevreyle olan bu diyalog aynı zamanda mahallenin kimliğinin bir parçası haline gelmiş tuğlanın kullanımıyla cepheyle de somutlaşıyor. Mimarlar, Köln’deki Kolumba Müzesi için Peter Zumthor ve Petersen Tegl tarafından geliştirilen düz, çekici dokulu “Kolumba” tuğlalarını (528 x 108 x 37 cm) bu projeye uygun görmüşler. Bu seçim, bir kez daha, bakım evleri hakkındaki olumsuz önyargıları ortadan kaldırarak tesise ve kullanıcılarına bir asalet ve güven duygusu verme isteklerini yansıtıyor. Tesisin standartlarına uygun hale getirilmesi ve yerleşim alanlarının yeniden yapılandırılması sonucunda 94 odanın hepsinin kendine ait ebeveyn banyosu bulunuyor.

Hassasiyeti Olan Bir Tasarım
Sara Weill-Raynal Tesisi, ağaçlarla kaplı, korunaklı bir bahçeye açılan, incelikle düşünülmüş mekanları ile açık havada hafif yürüyüşler için kullanıcılara büyük bir fırsat sunuyor. Caddenin koşuşturmacasından korunan, bahçenin içinden geçen patika, sakinlerin hareketlilik ihtiyaçlarına göre uyarlanarak geniş banklarla döşenmiş düzenli dinlenme alanları sağlıyor.

Bağlantı Sağlayan Manzaralar
Hem kullanıcı mahremiyetine saygılı hem de dışarıya açık olan bina, iç ve dış mekan arasında naif bir ilişki kuruyor. Ana cepheyi noktalayan tuğla kaplı mashrabiya, ortak alanlar ile cadde çeperindeki zemin kat arasında bağlantı oluşturuyor.

Kolumba Tuğlası
Kolumba tuğlası 2000 yılında Peter Zumthor ve Petersen Tegl tarafından Köln’deki Kolumba Müzesi için geliştirildi. Avenier Cornejo, bu ikonik düz tuğlayı (528 x 108 x 37 cm) Paris’in 20. bölgesinde Rue Pelleport’ta 6 katlı bir huzurevinin cephelerinde kullandı. Bu malzemenin özgünlüğü ve dayanıklılığından ilham alan Christelle Avenier ve Miguel Cornejo, konut sakinlerine ve bakıcılara iç mekanlardan bahçeye kadar güvenli ve sakin bir atmosfer sunuyor.

Etiketler

Bir cevap yazın