Uygulanamayan Olimpik Planlara Ne Olur?

Olimpiyat adayı kentler için tasarlanan projelerden bir tanesi herkesin bildiği bir proje haline gelir. Peki ya rafa kaldırılan çoğunluğa neler oluyor?

“Şikago 2016 Olimpiyat Oyunları’nı kazanacak mı?” sorusunun oluşması, şehirdeki birçok insan için olimpiyat oyunlarına yapılacak hazırlıklar konusunda yarı yolun katedilmiş olması anlamını taşıyordu. Şehrin güney yakasına, daha sonra semtin mülkü olacak şekilde dönüştürülmek üzere, 80.000 koltuklu bir stadyum tasarlandı. Stadyum, Michael Reese Hastanesi çevresindeki alanın kalkınmasını ve yürünebilir bir olimpiyat köyü için sokaklarla bağlantı kurulmasını sağlayacaktı. Bu olay kürek sporu için kullanılan ve sahil şeridinin merkezi olan alanın tekrardan modellenmesi demekti.

Uluslararası Olimpiyat Komitesi’nin Rio de Janeiro’yu şeçmesinin üzerinden 3,5 yıl geçtikten sonra, bugün tüm bu rafa kaldırılmış planlara bakmak ilginç. Birkaç düzine yerel mimar, şehir plancısı, mühendis ve inşaat firması, olimpiyat köyleri için üç yıldan fazla bir süre önerileri üzerinde çalışmayı sürdürmüşlerdi. Daha sonra neredeyse tüm bu hazırlıklar 2 Ekim 2009’da sona erdi.

Genelde merak ederiz, dünyanın en büyük spor organizasyonlarından birisine ev sahipliği yapmak için harcanan onca enerji, para ve şantiye çalışmaları gerçekte nasıl sonuçlar doğuruyor. Aday olup da kazanamayan şehirlerin hikayesi ise bambaşka bir soru işareti.

3,5 yıl boyunca şehrin olimpik planları üzerinde çalışan Sean Kinzie soruyor: “Başarısızlıkla sonuçlanan bir teklifi ayakta tutan şey nedir?” Bir süre sustuktan sonra kendi sorusunu cevaplıyor, “Cevabı bildiğimden emin değilim.”

Kinzie, American Planning Association’ın yıllık konferasında olimpik miraslar konulu bir panelde kullanmak üzere, olimpiyat köyü hakkındaki -gelecekten umutla bahseden başlıkları içeren- eski slaytlarını hazırladı. Olimpiyat kenti olamamış olsa da Şikago’nun APA sertifikası var. Bu durum Şikago’yu “olimpik kensel dönüşüm” hakkında bir sohbetin konusu yapabilir.

Kinzie, 2009’dan bu yana tasarımlarını geliştirmedi ama bu tesadüfi geri dönüş gösterdi ki; planlamaya yönelik çalışmalar, bir şehrin ev sahipliği yapması söz konusuysa asla heba olmaz. “Eğer birileri kuzeydeki adada, park alanına bir su sporları kursu inşaa etmek isterse bunun için planlarımız var.”

Bu çalışmalar gerçekten de bir miras olarak değerlendirilebilir mi? Şikago bu yapıları başka bir bağlamda inşa etmek isteyecek gibi görünmüyor. Rio’nun aksi olarak, şehir zaten sağlam ulaşım akslarına ve çaşitli bağlantı noktalarına sahip olmasıyla kendisini tanıttı, aslında olimpiyatlar olmadan da Şikago çarpıcı bir altyapı geliştirecek çalışmalar üzerinde durmuyordu.

Bir fikre göre Şikago’da olimpiyat köyü kurulabilirdi. Köy olimpik altyapının bir parçası olarak, yeni yerleşimlerle beraber oluşan yoğun ve karma yapılı bölgede kolayca birbirine dönüştürülebilen işlevleri içerecekti. Şikago hala Michael Reese Hastanesi civarında kaçınılmaz olarak gelişen bir alana sahip ve stratejik olarak bu fikir kent için kullanışlı olabilirdi.

Olimpiyat kurgulamak, bir kent için büyük bir egzersiz. Kinzie’ye göre olimpik tasavvurlar insanları bir araya getiriyor ve birbirinden uzaklaştırıyor çünkü her fikrin bir muhalifi vardır.

Peki tüm bu egzersizleri başka şehirlere de tavsiye ediyor mu?

“Eğer kazanacağınızı düşünmezseniz, tüm bunları da yapmazsınız,” Kinzie ekliyor: “Bu söylediğim komik gelebilir fakat yüzlerce insanın bu iş üzerinde 3 yıl çalıştığını düşünürsek eğer kazanacağınızı düşünmezseniz, tüm bunları da yapmazsınız. Kendinizi ikna etmek zorundasınız.”

Tabii ki içten içe kaybetme şansınız olduğunu da bilirsiniz ama belki asla inşaa edilmeyecek bir yapı tasarlamaktan veya başarısızlığa uğrayan bir işlev geliştirmekten çok da farklı değildir.

Pyeongchang, South Korea, Kış Olimpiyatları için üç defa başvurdu ve en sonunda 2018 yılı için ev sahipliği yapma hakkını kazandı.

“3,5 yıl boyunca yapabildiğiniz kadar çok çalıştığınızı, kaybettiğinizi, en baştan başlamak zorunda olduğunuzu, tekrar kaybettiğinizi, tekrar en baştan başladığınızı hayal edebiliyor musunuz? Bu hayatınızın 12 yılı demektir.”

Projeyi yeniden değerlendirmek en basit yol. Ancak Şikago’nun, şu anda bunu denemek gibi bir planı yok.

Etiketler

Bir cevap yazın