Ayaktakiler soldan sağa; Emre Gündoğdu, Ege Özgirin, Hakan Gözlüklü, Ayça Yontarım, Betül Alioğlu. Oturanlar soldan sağa; Selin Şentürk, Hakan Kaçmaz.
Bağımsız bir “öğrenci” oluşumu olan Ölçek 1/1: Nasıl bir mimarlık eğitimi alıyoruz? Bu eğitim ne kadar yeterli? Biz öğrenciler bunu geliştirmek için ne yapabiliriz? sorularına bir cevap olarak ortaya çıkmış.
Ölçek 1/1; ülkemizdeki sosyal sorumluluk - sosyal proje eksikliklerini, yetersizliklerini ve engellerini giderme amacıyla okul hiyerarşisinden bağımsız olarak bir “öğrenci” oluşumu adı altında bu sorunlara “1/1 ölçekte çözümler inşa etme” düşüncesini benimseyerek başladıkları çalışmanın ilk adımı olan Kahramanmaraş'ta bir köy okulunu iyileştirme projesini başarıyla tamamladılar.
Ölçek 1/1 Ağa Han Mimarlık Ödülü sahibi Han Tümertekin danışmanlığında geçtiğimiz yaz gerçekleştirdikleri ve “hiu” adını verdikleri bu ilk çalışmalarında Kahramanmaraş şehir merkezine 70 km uzaklıktaki Ilıca Kasabası’nda bulunan Hacı İbrahim Uşağı Köyü’ndeki ilköğretim okuluna; lojman ve tuvalet inşa edilmesi, çevre ve bahçe düzenlemesinin yapılması ve okul binasının onarımının yapılmasını amaçlamışlar. Bu çalışmayı ufak – tefek eksiklikleri olsa da başarıyla tamamlayan ekip 2007 Kasım ayında yapılacak olan açılışı sabırsızlıkla bekliyor. Açılışı yapılmasa da proje tamamlanmış ve içinde hayat başlamış.
Bağımsız bir grup öğrenci tarafından gerçekleştirilen bu başarılı çalışmanın aşamalarını ve çalışmaları esnasında yaşadıkları deneyimlerini paylaşmak için çalışmada ağırlıklı olarak yer alan öğrencilerin katılımıyla keyifli bir söyleşi gerçekleştirdik.
Gökçe Aras: Ölçek 1/1 projesi nasıl ve ne zaman ortaya çıktı?
Hakan Kaçmaz: Geçen yaz tam olarak bu formatta olmasa da böyle bir fikir aklıma geldi. Başta düşündüğüm yine Kahramanmaraş’ta ama daha küçük çaplı deneme amaçlı bir kulübe yapmaktı. Sonra hocalarıma konuyla ilgili fikirlerini sorduğumda insanların özel mülkiyet inşa etmek için oraya kadar gitmeyeceğini proje eğer bir kamu projesi olursa daha rahat ilerleyen bir çalışma olacağını söylediler. Böylece olay bu yöne doğru kaydı. Milli Eğitim’le konuşuldu, birkaç okul önerildi, birine karar verildi ve izin alındı. İzin alındıktan sonra ben de okuldaki arkadaşlarıma duyurdum ve çekirdek bir kadro oluşturduk. Daha sonra bu düşüncenin bir çalıştay olarak değil bir öğrenci oluşumu olarak devam etmesinin ideallerimizi uygulamaya geçirme konusunda bize daha sağlam ve zengin bir altyapı oluşturacağını düşündük. Bize gereken bu oluşumun temel aldığı ve ürettiği manifestoda da bir öğrencinin hayallerini ve gerçekleştiremediklerini barındıran küçük ölçek eylemlerine karşı birebir ölçekte eyleme ve somuta geçmesini tanımlayan Ölçek 1/1 fikri ve ismi ortaya çıktı.
GA: Okul seçiminde nelere dikkat edildi?
HK: Proje için seçilen yer olan Kahramanmaraş’a bağlı Ilıca Kasabası benim memleketim ve gerek proje için gelen katılımcıların konaklama ihtiyacının karşılanması gerekse proje için gereken lojistik desteğin sağlanması açısından avantajlı bir yer.
GA: Kaç öğrenci bu çalışmaya katıldı? Köy halkının da çalışmalarınızda size yardımları oldu mu?
HK: Dönüşümlü olarak 22 mimarlık öğrencisi çalışmalara katıldı.
Ege Özgirin: Elbette köy halkının da yardımları oldu. Örnek olarak, çalışma bölgemize hazır beton gelmedi. Dolayısıyla bütün betonu kendimiz karmak zorundaydık. Deneyimimiz olmadığı için ve bir yandan da bir anda çok fazla miktarda beton dökmemiz gerektiğinden muhtardan yardım istedik. Muhtar da köylüleri topladı ve gelip bize yardım ettiler. Bize çok katkıları oldu. Genel olarak öğrenciler, ustalar ve köylüler hep beraber çalıştık hatta çoğu zaman çocuklar da bize yardım ettiler.
GA: Sponsorluk çalışmalarınızı nasıl gerçekleştirdiniz?
HK: