- Sydney Opera Evi - Avustralya
- Ivami Ginzan Gümüş Madeni - Japonya
- Nisa Kalesi - Türkmenistan
- Delhi'deki Kızıl Kale Kompleksi - Hindistan
- Samarra'daki arkeolojik kalıntılar - Irak
- Lope-Okanda'da doğa - Gabon
- Richtersveld'deki dağlık kurak topraklar - Güney Afrika
- Mağara çizimleriyle ünlü Twyfelfontein-Namibya
- Guandong'daki 1800 kule ev - Çin
Nazilerin İkinci Dünya Savaşı sırasında 1 milyonun üzerinde Yahudiyi öldürdüğü Auschwitz Toplama Kampı'nın adı da Polonya'nın isteği üzerine "Auschwitz-Birkenau Alman Nazi Toplama ve İmha Kampı" olarak değiştirildi. Bu talebin nedeni, "Auschwitz" adının "yaşananları" anlatma konusunda tek başına yetersiz oluşuydu.YorumlarYorum Sayısı: 29
10 Ağustos 2007, 11:14Yazan: fernandoaçıkcası mevzuatı tam birebir bilmiyorum ama kendi gözlerimle gördüklerimi anlatayım. kapsamlı bir restorasyon yok. parça parça hatta ön cephenin üçtebirini bile parça parça restore ediliyor ve çalışanların tamamı teknik personel. bizdeki gibi tamamının götürü bedel bir kapatılıp restore edildğini görmedim
8 Ağustos 2007, 13:12Yazan: günRestorasyon uygulamalarının iyi olduğu ülkelerde restorasyon ihalelerinin yapıldığı mevzuatın nasıl olduğunu bilen var mı? Bu tür özel bir kanun ya da yönetmelikleri var mı? Biliyorsanız, cevaplarsanız, sevinirim...
29 Haziran 2007, 11:30Yazan: Gökçe ArasUNESCO Dünya Mirası Komitesi, dünya mirası listesini dün güncelledi. Sydney Opera Evi'de Dünya Miras Listesi'nde. Diğer yapıları ve alanları bu haberden okuyabilirsiniz.
28 Haziran 2007, 20:13Yazan: Barış Altanöncelikle yapıyı şu anki haliyle dondurabilmeyi hedef alan projeler üretmeliyiz.
Bu konuda çok haklısınız. Bu yaklaşıma en çok ihtiyacımız olan yerlerden biri de İstanbul Surları. Tüm dünyada artık surlar, arkeolojik alanlar, büyük oranda yapısal bütünlüğü kaybetmiş yapılar için önerilem çözümler öncelikle sağlamlaştırmayı amaçlıyor. Yani söylemiş olduğunuz gibi eserin bugünkü haliyle dondurulması ve daha fazla yıpranmasına engel olunması. Ama biz, İstanbul Surları gibi, onlarca katmanı, yapım tekniğini, onarımı içeren bir yapıya, "olsa olsa böyledir" şeklinde bir öngörüden hareketle müdahale ediyoruz. Bu türden müdahalelerin durumu ortada.
ihale yasası ya da isteklilerin art niyetleri ya da para kazanma hırsları bu işin yanlızca bir parçası.
Tabi ki sorunumuz genel koruma anlayışı ya da kültürü eksikliği ama böyle bir toplumsal bilinci, anlayışı veya kültürü oluşturmanın çok zor ve uzun yıllar alacağı düşünülürse, kanunların daha bilimsel, daha sıkı, minimum boşluk içeren, ihaleyi alanı değil kültürel mirası kollayan şekilde düzenlenmesi, en azından işin bir boyutunun doğru olmasını sağlayacaktır.
28 Haziran 2007, 11:49Yazan: Gökçe ArasBir bölgenin ya da yapının UNESCO Dünya Mirası listesine girebilmesi için her yıl yeni koşullar aranıyor. Bunlardan birisi de "Alan Yönetim Planı". Daha önce Dünya Mirası Listesine girmiş alanlar için ise "Alan Yönetim Planı" hazırlaması isteniyor.
İstanbul Tarihi Yarımada için istenen bu plan senelerdir yapılamıyor maalesef. Tabii ki ülkemizde