Fotoğraflar: Arkitera Mimarlık Merkezi

24 Mayıs Perşembe günü, Kunsthall’da yapılan basın toplantısıyla açılışı gerçekleştirilen 3. Uluslararası Rotterdam Mimarlık Bienali çeşitli sempozyumlar, konferanslar ve sergilerle devam ediyor.

Bienal kapsamında, Kunsthall’da “Visionary Power” ve “New Dutch City” başlıklı iki sergi düzenleniyor. Ancak birbirinden konu ve anlam bakımından bağımsız olan iki serginin, herhangi bir sınırlama olmadan aynı salona yerleştirilmesi, sergilerin anlaşılırlığını zorlaştırıyor.



Kuzey ve Güney Randstad
Kunsthall’ın sergi salonuna girildiğinde ilk olarak karşınıza çıkan “New Dutch City” sergisinde; Amsterdam, Rotterdam, Den Haag ve Utrecht kentlerini kapsayan Randstad bölgesinin, hızla artan gelişim ve sanayileşme nedeniyle, bir iş ve yaşam merkezi olmaktan giderek uzaklaşması konu alınıyor. Sergide kuzey ve güney olmak üzere ikiye ayrılan Randstad bölgesinin kuzey kanadında Amsterdam, Almere, Utrecht ve Schiphol; güney kanadında ise Den Haag, Delft ve Rotterdam’ın bugünkü ve gelecekteki durumları irdeleniyor.



Hollanda’nın en hızlı büyüyen bölgesi olarak belirlenen Randstad’ın kuzey kanadında, özellikle, dünyanın en büyük havalimanlarından biri olan Schiphol’ün bulunduğu Amsterdam’ın dünü, bugünü ve yarını 20 sanatçı tarafından ele alınıyor. Ayrıca bu başlık altında, Francine Houben’in Almere’nin güneyindeki sahil için geliştirdiği proje de sergileniyor.

Güney kanadı sergisinde ise bu bölgede bulunan şehirlerin ve köylerin arasındaki altyapı sistemlerinin ağ dokusu inceleniyor. Tren ve metro sistemleriyle beraber bütün ulaşım ağının gözler önüne serildiği sergide Adriaan Geuze’nin bir karşı duruşla oluşturduğu, kırsal alanları korumaya yönelik planları yer alıyor.



Genç Mimarlardan Çözüm Önerileri
New Dutch City’nin hemen bitişiğinde ise, Visionary Power sergisinin odacıkları bulunuyor. Mimar ve teorisyenlerden oluşan beş grubun; göç, korku, ticaret, turizm ve temsil temaları altında irdeledikleri kentlerin, muhtemel gelecek senaryoları sergileniyor.

Visionary Power sergisi oluşturulurken, dünyanın farklı bölgelerindeki genç ve yetenekli mimarlardan; projelerine ve araştırmalarına uygun bir kentsel güç seçmeleri ve bu gücün en çarpıcı şekilde kendini gösterdiği bir kentte, bu güce karşı mimari bir strateji oluşturmaları istenmiş. Böylece Meksika, Avusturya, Güney Afrika, Lübnan, Çin ve diğer ülkelerden mimarların hazırladığı, kentlerin geleceği ile ilişki kuran 100’e yakın çalışmanın arasından seçilen 14 kent, 5 ayrı başlıkla, 5 ayrı odada sergileniyor.

Busan (Güney Kore), Luoyang (Çin) ve gelişmiş bir kent dokusu olmadığı için New York’un adeta arka bahçesi haline gelen, parçalar halinde sanayi bölgeleriyle kaplı, Amerika’nın en yoğun eyaleti New Jersey (Amerika) “Corporate Cities” başlığı altında inceleniyor.

“Spectacle Cities” başlığı altında Roma (İtalya), tarihi kent merkeziyle, lüks otellerin, kumarhanelerin ev gece klüplerinin bulunduğu popüler turistik alanlarını dengeye oturtmaya çalışan Havana (Küba) ve 2004 yılında kentlilerin, mimarların ve Yeşil Parti’nin baskısıyla UNESCO’nun Dünya Mirası Listesinden adaylığını çeken Innsbruck (Avusturya) bulunuyor.

“Capital Cities” başlığı altında, 1975 – 1990 yılları arasında geçirdiği iç savaşın ardından toparlanmaya çalışırken 2006’daki İsrail - Lübnan savaşıyla tekrar dağılan Beyrut (Lübnan)