"Tasarımcıların narsisizmini aşalım ve (...) ortak bir tarih içerisinde bir araya gelmiş farklı düşüncelerin yarattığı zenginlikten oluşan mimari bir kültürün varlığını yeniden kabul edelim (...)". Bunlar, Venedik'teki 13. Uluslararası Mimarlık Sergisi Common Ground'u tanıtırken David Chipperfield tarafından söylenen sözler.

Chipperfield konuşmasında mimariden söz ederken, bunu mimarın toplum üzerinde "kolektif bir etki" yaratan, geçmiş ve gelecek nesil arasında bir diyalog oluşturabilen zengin ve kompleks bir figür olan kimliğinin rekompozisyonu olarak tanıttı. Yani mimarı yalıtılmış bir figür olarak değil, toplumla iç içe önemli bir öğe olarak tanımladı. Chipperfield konuşmasında tasarımcıların narsisizmlerinin aşılması gerektiğinden söz ederken, onlara sergi için özel üretilmiş ve daha paylaşılabilir nitelikte yeni tasarımlar sunmalarını önerdi. Chipperfield'in metodunun da inovatif olduğunu belirtmeliyiz: Sergide mimarlar, fotoğrafçılar, sanatçılar, sanat eleştirmenleri ve bilim adamları tarafından gerçekleştirilmiş 58 projenin yanı sıra, tasarımlarını dolaylı olarak ileten diğer meslektaşların projeleriyle birlikte bu sayı 103'ü bulacak.

Kapanış programı sırasında ziyaretçiler arasından bir gazeteci, Common Ground'u Pekin, Şangay, Seul ve İstanbul gibi uluslararası metropoller için de geçerli olan "hafızanın yoklanması, geçmişle bir diyalog ve periferinin dönüşümü" şeklinde yorumlayabilir miyiz? diye sordu.

Belki Türkiye de, küratör Gökhan Karakuş vasıtasıyla, uluslararası metropollerin ortak taraflarını gözler önüne seren bu dikotomiden hareket ederek mimarinin böyle okunabileceği bir sergi gerçekleştirebilir.

Sunum her zamanki gibi La Sapienza Üniversitesi Mimari Fakütlesi'nde yapıldı ve Başkan Renato Masiani ile Venedik Bienali Başkanı Paolo Baratta'nın katılımıyla gerçekleşti.