"Gösteri kendini tartışılmaz ve erişilmez devasa bir olumluluk olarak sunar."Görünen şey iyidir, iyi olan şey görünür" der, başka birşey demez. İlkesel olarak talep ettiği tutum bu edilgen kabulleniştir; ve ortaya çıkışına karşılık verenin olmaması ve görünüş üzerindeki tekeli ile aslında zaten bunu elde etmiştir."
(Guy Debord, "Gösteri Toplumu")

Guy Debord, 1972'de yayınladığı Gösteri Toplumu isimli kitabında, günümüzde zihin dünyamıza tamamen hakim olmuş görünen "görüntü egemenliği rejimi"nin kahince bir tasvirini yapıyordu. Debord, Gösteri Toplumu'nu "bütünün kaybolduğu", "gerçekliğin parçalanarak temsillerle indirgendiği" bir toplumsal-zihinsel rejim olarak tanımlıyor ve her türden entelektüel emeğin ve niteliğin yerini yalnızca görünürlüğün aldığını söylüyordu. Bu zihinsel rejim, bugün sınırlarını ve etkisini o gün olduğundan daha da genişletmiş görünüyor.

Mimarlık mesleği de bu 'gerçeklik ekonomisi' içinde var oluyor ve üretimini bu dünya içinde yapıyorsa bu durum, mesleği ve mimarlık ürününün niteliğini nasıl etkiliyor? Gösteri Toplumu'nda "uykuda" olarak tanımlanan dünya, basitçe mimarlığın da artık bir gösteri olduğunu ilan etmemize izin veriyor mu? Günümüzden ve eleştirel bir mesafeyle metne bakmak "içine doğduğumuz" bu söylem dünyasına karşı bize nasıl araçlar kazandırabilir?

EAA'nın hazırladığı FABRIKA sergisine paralel olarak düzenlenen "MİMARLIK ve GÖSTERİ" adlı panelde Uğur Tanyeli, Bülent Tanju ve Emre Arolat, Guy Debord'un "gösteri toplumu" kavramı üzerinden güncel mimarlık ortamı ve söylemi hakkında tartışacaklar.