29 Nisan - 22 Mayıs 2008 tarihleri arasında Dokuz Eylül Üniversitesi Mimarlık Bölümü'nde XI. Mimarlık Fakültesi Haftası Etkinlikleri kapsamında açılacak olan KarikaTÜRLÜ Binalar, Mimarlar karikatür sergisi; karikatürün penceresinden mimarlığa bakmayı hedefliyor.

Mimarlık ve karikatür; çizgiyle hayatın kesiştiği; ikisinin de ana öznesinin çizgi olduğu iki alan... "KarikaTÜRLÜ Binalar, Mimarlar" adlı sergi Deniz Dokgöz'ün içinde varolmaktan mutluluk duyduğu bu iki alanın birbirleriyle etkileşimini tartıştığı eserlerinden oluşuyor.

Bu eserlerde konu olarak mimarlık tarihinden önemli mimarlar ve onların ses getiren tasarımları ya da mimarlık ile bir şekilde ilgisi olmuş ünlü kişiler seçildi. Tasarımcı ve tasarım ya da özne ve nesne arasındaki karşılıklı etkileşim karikatürlerin ana kurgusunu oluşturuyor.

Mimarlık tarihi boyunca işlevi aynı da kalsa yapılar farklı akımlara göre biçimlendirilegelmiştir: Gotiği, klasiği, moderni, postmoderni, geçmoderni, yenimoderni, konstrüktivisti, dekonstrüktivisti, organiği, inorganiği, gelenekseli... Ve bunların içinde kimi yapıların planları, kesitleri, cepheleri, üç boyutlu görünümleri incelendiğinde görülüyor ki aslında bu yolla bize bazı "mesajlar" iletiyorlar. Sergi, işte bu mesajları karikatür süzgecinden geçirerek okunur kılmaya çalışıyor.

Bazı önemli binaların ele alındığı "KarikaTÜRLÜ Binalar", binaların form, plan, kesit ve görünüşleri ile belleğimizde bıraktığı izleri tazelemeyi, bunu yaparken o binaların neden önemli olduğuna dair bir de ipucu vermeyi hedefliyor...

Her binanın bir mimarı var: iyisinin de kötüsünün de, niteliklisinin de niteliksizinin de; diplomalı veya diplomasız, mimar veya değil... Fakat öyle mimarlar var ki tasarladıkları bazı yapılar ile bütünleşmişler, ne o binalar mimarsız ne de mimarlar o binasız olamazlar artık. Bu bölüm, mimarların tasarladıkları...

Mimarlık belki de dünyanın en eski mesleği... Barınma gereksinimi ile başlayan; yapılar ile fiziksel çevreyi şekillendiren bir meslek. Bu mesleğin doğru ellerde kullanılması veya kullanılamaması; işte bu mimar(lık)ın en büyük sorunu...